Sakramenty Chorych
Witamy! Kaplica Szpitalna Sakramenty Chorych

Sakramenty Chorych PDF Drukuj Email

Kładł ręce i uzdrawiał

 

315. Jak postępuje Kościół wobec chorych?

Kościół, który otrzymał od Pana zadanie uzdrawiania chorych, star się je wypełniać zarówno przez opiekę, jaką otacza chorych, jak i przez modlitwę wstawienniczą, którą im towarzyszy. Posiada on przede wszystkim jeden specjalny sakrament przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą, ustanowiony przez Chrystusa i poświadczony przez św. Jakuba: „Choruje ktoś pośród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana” (Jk 5,14).

316. Kto może otrzymać sakrament namaszczenia chorych?

Stosowny czas na jego przyjęcie zachodzi wtedy, gdy wiernemu zaczyna zagrażać śmierć z powodu choroby lub starości. Ten sam wierny może przyjąć go powtórnie, gdy choroba się pogłębia, lub w przypadku nowej ciężkiej choroby. Jeśli okoliczności to zalecają, jego celebracja może być poprzedzona sakramentem pokuty.

317. Kto może sprawować ten sakrament?

Sakramentu namaszczenia chorych mogą udzielać tylko kapłani (biskupi i prezbiterzy).

318. W jaki sposób udziela się tego sakramentu?

Istotą celebracji tego sakramentu jest przede wszystkim namaszczenie olejem poświęconym – jeśli to możliwe przez biskupa – czoła i rąk (w obrządku rzymskim) lub także innych części ciała (w obrządkach wschodnich); namaszczeniu temu towarzyszy modlitwa kapłana, który prosi o specjalną łaskę tego sakramentu.

 

319. Jakie są skutki sprawowania tego sakramentu?

Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski, która jednoczy wewnętrznie chorego z męką Chrystusa, dla jego własnego dobra oraz dla dobra Kościoła, dając mu pocieszenie, pokój, siłę, a także przebaczenie grzechów, jeżeli chory nie mógł się wyspowiadać. Sakrament ten prowadzi niekiedy także, jeśli taka jest wola Boża, do uzdrowienia ciała. W każdym przypadku namaszczenie to przygotowuje chorego na przejście do domu Ojca.

320. Co to jest Wiatyk?

Jest Eucharystią, którą przyjmują ci, którzy kończą swoje ziemskie życie i przygotowują się na przejście do życia wiecznego. Przyjęta w chwili przejścia z tego świata do Ojca Komunia Ciała i Krwi Chrystusa, umarłego i zmartwychwstałego, jest zaczątkiem życia wiecznego i mocą zmartwychwstania.

Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Kielce 2005, punkty 315-320.

Komu kapłan może udzielić sakramentu namaszczenia?

OCHRZCZONEMU KATOLIKOWI:

  • ♦ choremu w ciężkim stanie zdrowia
  • ♦ osobie w podeszłym wieku, którą opuściły już siły witalne
  • ♦ choremu przed ciężką operacją chirurgiczną
  • ♦ choremu dziecku, świadomemu swojej choroby
  • ♦ choremu nieprzytomnemu, jeśli prosił o sakrament, gdy był jeszcze w pełni władz umysłowych

Komu kapłan nie może udzielić tego sakramentu?

OSOBIE NIEOCHRZCZONEJ

  • ♦ osobie nie wyznającej wiary katolickiej
  • ♦ osobie zmarłej
  • ♦ osobie, która uparcie trwa w jawnym grzechu ciężkim i nie okazuje skruchy ani żalu za grzechy
  • ♦ osobie, która odmawia przyjęcia tego sakramentu

W jakich wyjątkowych sytuacjach kapłan może udzielić namaszczenie niekatolikowi?

  • ♦ gdy Kościół lub Wspólnota chorego w swym nauczaniu wyznaje katolicką naukę o sakramencie namaszczenia, a chory nie może się zwrócić do swojego duchownego (np. w prawosławiu), a także, gdy sam chory (ważnie ochrzczony) wyznaje katolicką naukę o sakramencie namaszczenia
  • ♦ gdy w/w sam prosi o ten sakrament
  • ♦ gdy w/w jest przygotowany i odpowiednio dysponowany do przyjęcia sakramentu namaszczenia

Gdzie jeszcze można uzyskać informacje nt. Sakramentów Chorych?

Szczegółowe informacje zawiera Wprowadzenie Teologiczne i Pastoralne (rodzaj wstępu) do księgi rytuału Sakramenty Chorych. Można go przejrzeć na stronie Episkopatu Polski.